Page 194 - JokaDeliciousMeatCollection2020

Het Antica Corte Pallavicina.
Het vier generaties lange levensverhaal

Onze overgrootvader was een deelpachter van de Piantadorboerderij, dat eigendom was ders. Hoe dichter de culatelli bij de rivier
van de Maestro Giuseppe Verdi. Vroeger vertelde onze vader uitvoerig hoe zijn grootva- kunnen gerijpt worden, hoe delicieuzer ze
der hem vertelde dat de Maestro (zo werd Verdi genoemd) een grootse kenner en fijn- zijn. Zo droogden de Marquises destijds
proever was van fijne voedingswaren. Wanneer ze op Kerstmis, volgens hun gezamen- het varkensvlees in het kasteel om daarna
lijke ‘huurovereenkomst’, een aandeel van het gevogelte en het gedroogd varkensvlees onder meer te versturen naar de Sforza-
moesten inleveren, aanvaardde Verdi enkel de hoogste kwaliteit. familie, de vroegere
heersers van Milaan.
Eens had, tijdens het maaien van het gras, onze overgrootvader, Carlo
Spigaroli, een haas gedood. Zoals het hoorde, bracht onze vader het Zo’n twintig jaar te-
dode dier naar de Maestro die op zijn beurt heel kwaad werd. Hij ver- rug, toen de Antica
telde dat niemand het recht had om op zijn land een dier te doden. Als Corte Pallavicina te
straf wist Verdi hem op ‘San Martino’ (11 december, de laatste dag van koop werd geplaatst,
het landbouwjaar) te vertellen dat hij een andere boerderij kon zoeken. namen wij de be-
slissing ze te kopen.
Het was voor ons
Onze overgrootvader begon te zoeken boren en was de jongste
een grote financiële
naar een andere boerderij om deelpachter van zes kinderen.
investering met een
te worden. Het was niet makkelijk om een
grote portie senti-
nieuwe plaats te vinden nadat hij wegge- Hij vertelde ons vaak
ment. Het was voor
stuurd was door zo’n beroemd persoon. over zijn mooie leven Het Antica Corte Pallavicina ons een hartstochte-
Uiteindelijk slaagde hij erin om een boer- in het kasteel en de
lijke wens én eerbe-
derij te vinden in Polesine, slechts twee ki- veerboot op de Po ri-
toon aan onze vader,
lometer van de huidige boerderij. Op deze vier. In de zomer zorgden ze voor de
grootvader en overgrootvader om het
nieuwe boerderij kreeg hij slechts een con- boerderij en ze kweekten er varkens die ze
gedroogde varkensvlees te blijven maken
tract van één jaar, maar uiteindelijk bleef in de winter slachtten om het gedroogd
zoals zij het ooit deden.
hij daar dertig jaar. varkensvlees te maken. Aanvankelijk werd
het gedroogd varkensvlees in zijn geheel
Onze vader wist ons vaak te vertellen dat verkocht aan de veerbootpassagiers. La-
Marcello’s zonen
onze overgrootvader een groot, wijs man ter, met het bouwen van de eerste houten
was en nooit één slecht woord sprak over hut aan de rivierbanken van de Po, werden
de Maestro. Al grappend zei hij tegen zijn onze producten versneden en met brood
kinderen: ‘Het was beter geweest indien geserveerd aan mensen van de dichtgele-
we de haas hadden opgegeten.’. Finaal was gen dorpen die langs de Po rivier kwamen
hij Verdi dankbaar omdat hij van hem veel wandelen. Diezelfde hut werd later ver-
had opgestoken en hem de betekenis van groot om na enige tijd de ‘Lido di Polesi-
perfectie had bijgebracht. ne’ (Polesine Beach) te worden. Het werd
een trekpleister waar de mensen kwamen
Vandaag, zo’n 130 jaar later, is het bij onze eten en dansen. Met inzet van onze tante
familie de traditie om alles goed te doen, Emilia en onze ouders, werd dat kleine
gebleven. In 1905 slaagde onze grootvader, houten hutje omgetoverd tot het Risto-
Luigi Spigaroli, de zoon van Carlo, erin de rante ‘Al Cavallino Bianco’.
pachter te worden van Antica Corte Palla-
vicina, gelegen aan de rivierbanken van de Vandaag zijn er aan de rivierbanken van
Po. Het oude kasteel werd gebouwd in de Po geen plaatsen meer over om het Luciano en Massimo Spigaroli
1400 door de Marquises Pallavicina en vlees te drogen zoals in het oude kasteel
werd een boerderij in 1700. Onze vader, Antica Corte Pallavicina met zijn één "onze salame en culatello zijn uniek,
Marcello Spigaroli werd daar in 1916 ge- meter dikke muren en de fantastische kel- niet artificieel, en wanneer je ze eet,
ontdek je van waar ze afkomstig zijn
en wie ze heeft gemaakt."
192